ΚΑΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΩΝ Charlemagne (747 - 814)

Ο Κάρολος Α' απεκαλείτο ήδη εν ζωή «Μέγας» και αναφέρεται συχνά ως ορόσημο για την αρχή της ευρωπαϊκής ιστορίας και ως σύμβολο της ενότητας του δυτικού κόσμου. Το κράτος του Καρόλου ήταν  πρόγονος, τόσο της γαλλικής, όσο και της γερμανικής ιστορίας.

Στο αποκορύφωμά του κάλυπτε το κράτος αυτό, που είχε συγκροτηθεί με αιματηρούς πολέμους, μια περιοχή από τα Πυρηναία μέχρι τον ποταμό Έλβα και από τη Δανία μέχρι την κεντρική Ιταλία. Συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του, Πιπίνου του «κοντού», ο Κάρολος, από το 768 βασιλιάς των Φράγκων και από το 800 Ρωμαίος Αυτοκράτορας, υπέταξε σε τριακονταετή πόλεμο τους ατίθασους Σάξωνες και τους επέβαλε τη χριστιανική θρησκεία. 

Κατέκτησε το κράτος των Λαγοβάρδων, καταπολέμησε στα ανατολικά τους Αβάρους και στην Ισπανία υπέταξε τους 'Αραβες. Με τη δημιουργία μιας κεντρικής δομής της διοικήσεως προσπάθησε ο Κάρολος να κυβερνήσει αυτό το τεράστιο κράτος: Στη θέση των ηγεμόνων των διαφόρων φυλών τοποθέτησε μία κάστα υπαλλήλων που ήταν εκπρόσωποι της κεντρικής διοικήσεως.

Ο Κάρολος κωδικοποίησε το ισχύον δίκαιο και έτσι δημιούργησε τις προϋποθέσεις για ενιαία απόδοση δικαιοσύνης. Ενίσχυσε τη χριστιανική εκκλησία με τη δημιουργία επισκοπών και με πλουσιοπάροχες δωρεές γης. Έτσι εδραίωσε το Χριστιανισμό ως κρατική θρησκεία, πράγμα που του ανταπέδωσε ο πάπας Λέων Γ' με τη στέψη του σε αυτοκράτορα των Ρωμαίων!