ΛΙΝΑΙΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ (1707 - 1778) Carl von Linne Linnaeus

Γεννήθηκε στο Rashult της Σουηδίας. Ο πατέρας του Λιναίου ήταν ιερωμένος και ο ίδιος ήταν μάλλον βαρυεστημένος μαθητής. 

Το έτος 1727 άρχισε στα 20 χρόνια του να σπουδάζει στο πανεπιστήμιο της Lund και αργότερα της Uppsala. Ήδη ως σπουδαστής απασχολήθηκε στο βοτανικό κήπο του Πανεπιστημίου και το έτος 1732 πήρε μέρος σε εξερευνητική αποστολή στη Λαπωνία. Το 1735 πήγε ο Λιναίος στην Ολλανδία, όπου ανακηρύχθηκε Διαδάκτωρ της Ιατρικής. Ανέλαβε προϊστάμενος ενός μεγάλου κήπου στο Hastekamp κι εκεί άρχισε να ετοιμάζει το κύριο έργο του «Systema naturae» (Συστηματική της Φύσης), το οποίο κυκλοφόρησε το ίδιο έτος και έκανε τον Λιναίο παγκόσμια γνωστό.

Στο έργο του αυτό παρουσιάζει ο Λιναίος τα τρία «βασίλεια» της φύσης, πετρώματα, φυτά και ζώα. Στη συνέχεια παρουσιάζει τη μέθοδο περιγραφής και κατατάξεως των φυτών, σύμφωνα με τη δομή των ανθέων τους. Στη διάρκεια της ζωής του πραγματοποιήθηκαν 12 επανεκδόσεις του βιβλίου του. Σε μικρά διαστήματα ακολούθησαν ακόμα 9 βιβλία του Λιναίου με συστηματικές κατατάξεις στη Βοτανική. Ο Λιναίος ορίζει, πώς πρέπει να εντάσσονται στο σύστημά του νέα φυτά που ανακαλύπτονται (Methodus botanicus 1736), παρουσιάζει βιβλιογραφία για θέματα Βοτανικής (Bibliotheca botanica 1736), περιγράφει τους κανόνες για ονοματολογία των κύριων κατηγοριών της Βοτανικής (Fundamenta botanica 1736) κ.ά.

Σημαντικό στην ονοματολογία του Λιναίου είναι ότι χρησιμοποίησε ένα δυαδικό σύστημα ονομάτων για όλα τα φυτά, κάτι σαν όνομα και επώνυμο. Τά ονόματα αυτά προσδιορίζουν το γένος και το είδος του φυτού. Στη 10η έκδοση του βιβλίου του επεξέτεινε τη μέθοδο ονοματοδοσίας και στα ζώα (1758). 

Το 1739 εγκαταστάθηκε ο Λιναίος ως γιατρός στη Στοκχόλμη και ίδρυσε, μαζί με άλλους επιστήμονες, την Ακαδημία Επιστημών της Σουηδίας, της οποίας έγινε πρώτος πρόεδρος. Το 1741 έγινε καθηγητής της Ανατομίας και ιατρικής στην Uppsala, όπου έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Αργότερα έγραψε ο Γκαίτε ότι, μετά τον Σέξπηρ και τον Σπινόζα, ο Λιναίος τον επηρέασε αποφασιστικά στις φιλοσοφικές και λογοτεχνικές αντιλήψεις του.