15. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΕΡΣΕΝ

Ὑερσὲν Ἀλέξανδρος. Alexandre Yersin (1863 - 1943)

Γεννήθηκε στὸ Lavaux τῆς Ἐλβετίας καὶ πέθανε στὸ Suoi Giao τοῦ σημερινοῦ Βιετ Νάμ. Ὁ πατέρας του πέθανε νωρὶς καὶ ἡ μητέρα τοῦ διηύθυνε ἕνα παρθεναγωγεῖο. Ἀπὸ μικρὸς ἄρχισε ὁ Ὑερσὲν νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ φυτὰ καὶ τὰ ἔντομα τῆς πατρίδας του. 

Τὸ 1884 ἐγκαταστάθηκε στὸ Marburg τῆς Γερμανίας καὶ ἄρχισε νὰ σπουδάζει Ἰατρική. Ἤδη τὸ 1885 πῆγε ὁ Ὑερσὲν στὸ Παρίσι, ὅπου συνέχισε τὶς σπουδές, ἐπειδὴ τὸν ἐνδιέφερε περισσότερο ἡ ἐφαρμοσμένη κατεύθυνση τῶν Γάλλων, ἔναντί της θεωρητικῆς τῶν Γερμανῶν. Ἡ διδακτορική του διατριβὴ παρουσιάστηκε στὸ Ἰνστιτοῦτο Pasteur καὶ ἀφοροῦσε τὸ θέμα τῆς φυματιώσεως. Στὴ συνέχεια ἐργάστηκε ὡς ἐρευνητὴς στὸ Ἰνστιτοῦτο, ὅπου μαζὶ μὲ τὸν συνεργάτη τοῦ Παστέρ, Roux, ἀνακάλυψε τὴν τοξίνη τῆς διφθερίτιδας. Τὸ 1888 παρακολούθησε μαθήματα βακτηριολογίας στὸ Ἰνστιτοῦτο Ὑγιεινής  Robert Koch στὸ Βερολίνο. 

Γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἐργαστεῖ ὡς γιατρὸς στὴ Γαλλία, πῆρε τὴν ὑπηκοότητα τῆς χώρας καὶ στὴ συνέχεια ἄρχισε νὰ ταξιδεύει ὡς ναυτικὸς γιατρός. Στὰ χρόνια 1890-1891 βρέθηκε στὴ γαλλικὴ ἀποικία τῆς Ἰνδοκίνας, ὅπου ἐξερεύνησε τὴν ἄγνωστη μέχρι τότε ἐνδοχώρα. Τὸ 1894 ξέσπασε στὴ νότια Κίνα μία ἐπιδημία, ἡ ὁποία ἐπηρέασε καὶ ὅλες τὶς γύρω περιοχές. Ὁ Ὑερσὲν πῆρε ἐντολὴ νὰ μελετήσει τὴν ἐπιδημία στὸ Χὸνγκ Κόνγκ, ὅπου πολὺ σύντομα ἀνακάλυψε τὸ βακτήριο τῆς πανώλους (πανούκλας, λοιμοῦ) ποὺ ὀνομάστηκε πρὸς τιμήν του, yersinia pestis. Ὁ Ὑερσὲν ἐντόπισε ἐπίσης τὸν κύριο φορέα τοῦ βακτηρίου ποὺ ἦταν οἱ ἀρουραῖοι καὶ οἱ ψύλλοι στὴ γοῦνα τους.

Τὸ 1895 βρέθηκε ὁ Ὑερσὲν πάλι στὸ Ἰνστιτοῦτο Παστὲρ τοῦ Παρισιοῦ, ἐρευνώντας μὲ τοὺς Roux, Calmette καὶ Borrel γιὰ ἕνα ἐμβόλιο, τὸ ὁποῖο δοκιμάστηκε τὸ 1896 μὲ ἐπιτυχία καὶ σὲ ἀνθρώπους. Ἔτσι ἀπαλλάχθηκε σταδιακὰ ἡ ἀνθρωπότητα ἀπὸ μία φοβερὴ ἐπιδημικὴ ἀσθένεια, ἡ ὁποία σὲ παλαιότερες ἐποχὲς εἶχε ἀφανίσει πολλὰ ἑκατομμύρια ζωὲς (μαῦρος θάνατος!)

Ἀπὸ τὸ 1895 ἀσχολήθηκε ὁ Ὑερσὲν στὴν Ἰνδοκίνα μὲ βακτηριολογικὲς καὶ ἄλλες συναφεῖς ἔρευνες καὶ δημιούργησε φυτικὲς διασταυρώσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἔπαιρνε κινίνο. Πέρασε τὰ ὑπόλοιπα χρόνια της ζωῆς του στὴν Ἰνδοκίνα, ὅπου πέθανε ἀπομονωμένος.