13. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΚΡΑΧΑΜ ΜΠΕΛ

Ἀλεξάντερ Γκράχαμ Μπὲλ. Alexander Graham Bell (1847-1922)

Γεννήθηκε στὶς 3 Μαρτίου 1847 στὸ Ἐδινβοῦργο. Ὅταν τοῦ παρουσιάστηκαν συμπτώματα τῆς φυματιώσεως, ἀπὸ τὴν ὁποία εἶχαν πεθάνει ἤδη δύο ἀδελφοί του, ἀποφάσισε νὰ ἐγκατασταθεῖ μὲ τὴν οἰκογένειά του στὸν Καναδά. Ἐργάστηκε ὡς δάσκαλος κωφαλάλων καὶ ἀπὸ τὸ 1872 ὡς διευθυντὴς σχετικοῦ ἱδρύματος στὴ Βοστώνη. Αὐτὴ ἡ ἐργασία τοῦ τοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀσχοληθεῖ, ὄχι μόνο μὲ τὴ φυσιολογία τῆς φωνῆς ἀλλὰ καὶ τὴ σχέση της μὲ ταλαντώσεις. Ο Bell κατασκεύασε ἕνα ἁπλὸ τηλέφωνο, τὸ ὁποῖο μετέφερε μέσῳ ἀγωγῶν ἠλεκτρομαγνητικὲς ταλαντώσεις. 

Τὸ 1876 παρουσίασε ὁ Bell τὴ συσκευή του σὲ κριτικὴ ἐπιτροπὴ τῆς παγκόσμιας ἐμπορικῆς ἔκθεσης στὴ Φιλαδέλφεια. Ἔτσι ἔγινε γνωστὸς παγκοσμίως ὡς ἐφευρέτης τοῦ τηλεφώνου, ἂν καὶ εἶχαν κατασκευαστεῖ κι ἀπὸ ἄλλους τεχνικοὺς «τηλεφωνικὲς συσκευές». Ἡ ἐπιτυχία τοῦ Bell ἦταν τόσο μεγάλη ὥστε ἡ ἐταιρία «Bell Telephone Company» ποὺ ἵδρυσε, δὲν κατάφερνε νὰ καλύψει τὴ ζήτηση. Ο Bell πέθανε τὴν 1η Ἀπριλίου 1922 στὸ Baddeck τῆς Nova Scotia. Ἡ ἐταιρία ποὺ ἵδρυσε γιγαντώθηκε προοδευτικὰ σὲ παγκόσμια κλίμακα στὸν τομέα τῆς τηλεπικοινωνιακῆς τεχνολογίας.